AYININ DOSTLUĞU (Mevlana Hikayeleri)

AYININ DOSTLUĞU (Mevlana Hikayeleri)
MASALLAR 20 Ağustos 2017 10 defa okundu 0 yorum

AYININ DOSTLUĞU

Bir zamanlar avlanmayı çok seven genç bir adam varmış. Bu adam, gününün çoğunu ormanda avlanarak geçirirmiş,

Bir gün ormanda dolaşırken, bir hayvanın acı acı bağırdığını duymuş. Hemen sese doğru koşmuş. Bir de ne görsün? Kocaman bir boa yılanı, bir ayının beline sarılmamış mil Boa yılanı, zavallı ayıyı sıktıkça sıkıyormuş. Zavallı ayı da yardım istercesine bağırıyormuş.

Avcı, bunları görünce hemen okunu fır­latmış. Boa yılanını öldürmüş. Ayı böylece kurtulmuş.

Ayı kurtulduğuna pek sevinmiş. Hemen avcının yanına gelmiş. Ona gülümsemiş. Avcı da ayıya gülümsemiş, sonra yoluna devam etmiş.

Ama ayı, avcının peşini bırakmıyormuş. Avcı ormanda nereye gittiyse, ayı da peşin­den gitmiş. Onun yanından hiç ayrılmamış.

Avcı evine geldiğinde, ayı da ardından gelmiş. Avcı kendi kendine:

– Anlaşılan bu ayı beni çok sevdi. Onu kurtardım diye benden ayrılmak istemiyor, demiş.

Ayının eve girmesine izin vermiş.

Ayı, her zaman sevgi dolu gözlerle avcı­ya bakıp duruyormuş. Avcı da, kendisini çok seven bir dostu olduğu için pek mutlu oluyormuş.

Bir gün, bir arkadaşı avcıyı ziyarete gel­miş. Evin içinde ayıyı görünce çok şaşırmış.

–     Bu ayı senin evinde ne arıyor, diye hay­retle sormuş.

Avcı:

–     O mu, diye söze başlamış. Ardından, ormanda olup bitenleri bir bir anlatmış. Ayının kendisini çok sevdiğini ve yanından ayrılmadığını söylemiş.

Arkadaşı avcıya:

-Ayının aklına güven olmaz. Aptal dostun olacağına, akıllı düşmanın olsunt Ne yapar­san yap, bu ayıyı yanından gönder, demiş.

Avcı aldırmamış:

–     Senin böyle bir dostun yok. Bu yüzden onunla dost olmamı istemiyorsun. Beni kıska­nıyorsun. Baksana, hayvancağız bana tatlı tatlı bakıyor, demiş.

Arkadaşı:

– Aptalın sevgisi aldatıcı bir sevgidir. İyilik yapayım derken, kötülük yapar. Bu ayıyı ken­dinden uzaklaştır, benden söylemesi, demiş.

Fakat avcı, onun sözlerine kulak asmamış. Avcının arkadaşı, söylediklerinin fayda etme­diğini görünce, üzüle üzüle gitmiş.

Avcı ise, “İyi ki beni seven böyle bir dos­tum var.” diye kendi kendine sevinip duru­yormuş.

Avcı bir gün yine ormana gitmiş. Ayı, her zamanki gibi yanındaymış.

Avcı, bir süre avlandıktan sonra yorulmuş ve bir ağacın altına uzanmış. Ayı da yanına oturmuş.

Adam, dinlenirken uyuyakalmış. Bu sırada bir sinek gelip adamın yüzüne konmuş. Ayı bunu görünce, avcıya iyilik olsun diye sineği kovalamış. Sinek önce kaçmış, ama sonra yine gelip adamın yüzüne konmuş. Ayı sine­ği tekrar kovmuş. Peşinden koşup, onu yaka­lamaya çalışmış, ama olmamış.

Sinek dönmüş dolaşmış gelmiş, yine avcı­nın yüzüne konmuş. Ayı iyice sinirlenmiş. Eline bir kaya parçası almış ve sineğin üstüne atıvermiş.

Kaya parçası, “paat” diye zavallı avcının yüzüne düşmüş. İşte avcı, aptal biriyle dost olmanın cezasını böyle çekmiş.

Avcının arkadaşı bu olayı duymuş ve çok üzülmüş. Olayı anlatanlara:

– Aslında, bir dost, insanın dünyada sahip olabileceği en güzel şeylerden biridir. Ancak, insan dostunu iyi seçmelidir, demiş.

Facebook Yorumlar