YOKSUL İLE ZENGİN MASALI

YOKSUL İLE ZENGİN MASALI
MASALLAR 11 Ocak 2017 138 defa okundu 0 yorum

YOKSUL İLE ZENGİN

Çok eski zamanlarda, bir ayakkabı tamir­cisi yaşarmış. Bu tamirci yoksulmuş. Çok fazla para kazanamazmış. Ama yine de yaptığı işi çok severmiş.

Sabah erkenden dükkanına gider, neşe içinde çalışmaya başlarmış.

Dükkana ayakkabı yaptırmaya gelenler, ona hayran olurlarmış.

–     Nasıl oluyor da bu kadar mutlu olabili­yorsunuz, diye şaşırırlarmış.

Tamirci de onlara her zaman:

–     Ben işimi çok seviyorum, diye cevap verirmiş.

Tamirci, işini çok sevdiği için çok da güzel yaparmış. Herkes onun yaptığı ayakkabıları beğenirmiş.

Bir gün, sabah erkenden tamirci yine işine başlamış. Çekicini almış eline, “tak tuk” diye sesler çıkararak ayakkabıları tamir ediyormuş. Bir yandan da şarkılar söylüyormuş.

Tamircinin zengin komşusu bu sesleri duyunca uyanmış. Pencereden başını uzatıp seslenmiş:

– Heeey, komşu! Sabah sabah bu ne gürültü! Sen neden erkenden kalktın? Bu saatte çalışılır mı hiç? Ben uyumak istiyorum. Yaptığın gürültü yetmiyormuş gibi bir de şarkı söylüyorsun.

Tamirci:

-Ama erkenden kalkıp çalışmaya başlamak çok güzel. Keşke siz de erken kalksanız da çalışsanız, diye cevap vermiş.

Zengin adam sinirlenip pencereyi kapatmış. Yeniden uyumaya çalışmış.

Ne kadar istediyse de uyuyamamış. Komşusunun şarkı sesi sürekli kulağına

geliyormuş. Onun nasıl bu kadar mutlu olduğuna şaşırıyormuş. Yatağında dönüp durdukça:

Benim bu kadar çok param var. Ama mutlu olamıyorum. Komşum ise yoksul olduğu halde çok mutlu. Sabahın erken saatinde bile şarkı söyleyebiliyor, diye düşünmüş.

Zengin adam o günden sonra ayakkabı tamircisini penceresinden izlemeye başlamış. Tamirci, müşterilerini her zaman güler yüzle karşılıyormuş. Yüzünden gülümseme hiç eksik olmuyormuş.

Zengin adam, onun bu mutluluğuna hay­ran kalmış. Bir gün tamirciyi evine çağırmak istemiş. Tamirci bu daveti kabul edip zengin adamın evine gelmiş. Zengin adam her zamanki gibi mutsuz görünüyormuş.

Daha tamirci gelir gelmez ona:

–     Çok merak ettim. Ben çok zenginim. Sen ise çok yoksulsun. Nasıl bu kadar mutlu ola­biliyorsun, diye sormuş.

Yoksul tamirci:

-Çünkü ben işimi severek yapıyorum, diye cevap vermiş.

Bunun üzerine zengin adam:

–     Yaa, demek öyle. Ben mutlu olmayı bir türlü başaramadım, demiş.

Sonra tamirciye içinde yüz tane altın olan bir kese getirmiş.

–     Şu yüz altını al da harca. Sen bunu hak ediyorsun, diyerek altınla dolu keseyi tamir­ciye uzatmış. Tamirci buna hem şaşırmış, hem de sevinmiş. Altınları alarak evine gitmiş.

Ama daha yoldayken:

“Şimdi ben bu altınları nerede saklayacağım? Onları hırsızlardan nasıl koruyacağım?” diye düşünmeye başlamış.

Tamirci, altınları evine götürüp bir yere saklamış. O gece sabaha kadar doğru dürüst uyuyamamış.

“Ya hırsız gelirse, bu altınları alır götürürse.” diye düşünüp durmuş. Neden sonra uykuya dalmış. Uyandığında nere­deyse öğle olacakmış. Kendi kendine:

– İşe hiç bu kadar geç kalmamıştım, demiş.

Apar topar işe gitmiş. Hem uykusuz, hem de mutsuzmuş. Bütün gün altınları nasıl saklayacağını düşünmüş. Bu yüzden işini de güzel yapamamış.

Günler böyle geçmiş. Artık tamirci neşeli görünmüyormuş. Yüzü hep asıkmış. Şarkı da söylemiyormuş.

Altınları nereye sakladıysa içi rahat etmemiş. Günleri hep sıkıntı içinde geçmiş. Müşteriler tamircinin bu sıkıntısını görüyorlar fakat ne olduğunu anlayamıyorlarmış.

Bir gün tamirci yaşadığı mutsuzluğa dayanamamış. Altınları almış, zengin adama götürmüş.

– Bu altınları aldığım günden beri mutsu­zum. Altınları al, mutluluğumu geri ver, demiş.

Altınları zengine verip, işine geri dönmüş. O günden sonra da her zaman mutlu mutlu yaşamış.

ZENGİN İLE YOKSUL

Facebook Yorumlar