GÜVERCİN İLE KARINCA MASALI

GÜVERCİN İLE KARINCA MASALI
MASALLAR 13 Ocak 2017 151 defa okundu 0 yorum

GÜVERCİN İLE KARINCA

Bir varmış, bir yokmuş. Dünyada iyiler çokmuş. Çok uzak bir ormanda, masmavi bir göl varmış. Ormandaki hayvanlar, bu göle gelir, su içer, yüzer, eğlenirlermiş.

Çok güzel bir yaz günü, kıpkırmızı gagalı, bembeyaz tüylü bir güvercin, uça uça bu göle gelmiş. Ak kanatlarıyla süzülmüş ve gölün kıyısına inmiş. Biraz su içip serinlemek istiyormuş.

Ak kanatlı güvercin, gölün tatlı suyundan kana kana içmiş. Kıyıdaki tohumlardan yemiş. Karnını doyurduktan sonra yeniden kanat çırpıp yükselmiş.

Tam bu sırada ufacık bir karıncanın göle düştüğünü görmesin mi? Zavallı karınca, sudan çıkmak için çırpınıp duruyormuş. Küçücük

bedeniyle kıyıya gitmeye çalışıyormuş. Suyun bir altına giriyor, bir üstüne çıkıyor, kurtulmak için uğraşıyormuş. Bir yandan da:

– İmdaat, imdaat, diye bağırıyormuş.

Güvercin, karıncaya acımış.

-Zavallı küçük karınca. Korkma. Ben şimdi gelir sana yardım ederim, demiş.

Yakındaki ağaçtan gagasıyla büyükçe bir yaprak almış. Sonra bu yaprağı karıncanın yanına götürmüş.

Suyun üstüne bırakmış. Karınca güçlükle yaprağın üzerine çıkmış. Çıkar çıkmaz derin bir nefes almış. Sevinç içinde:

-Neyse ki kurtuldum, az daha boğulacaktım, demiş.

Güvercin yaprağı gagasıyla çeke çeke kıyıya kadar getirmiş. Karınca yorgun argın kıyıya çıkmış.

Nefes nefese:

‘ – Beni kurtarmasaydınız ne yapardım, bilmem. Size ne kadar teşekkür etsem az. Bu iyiliğinizi hiçbir zaman unutmayacağım. Kim bilir, belki bir gün ben de size iyilik yaparım, demiş.

Güvercin güzel gözleriyle tatlı tatlı bakmış:

–  Benim içini yardım etmek bir zevkti, demiş ve uçup karşıki ağacın dalına konmuş.

Sudan kurtulan karınca, yiyecek aramak için yürümeye başlamış. Az ötedeki meyve parçasına doğru ilerliyormuş ki bir de ne görsün? Karşısında elinde oku ve yayı olan bir avcı durmuyor mu?

Avcı okunu hazırlamış, güvercine doğru bakıyormuş. Kendi kendine:

–  Bu güvercin ne güzel bir av, diye düşünüyormuş.

Ama güvercin başka yere baktığı için, olanlardan habersizmiş.

Akıllı karınca avcının yaptıklarını görmüş. Güvercinin avcıyı görmediğini de anlamış. Korkuyla:

— Eyvah, bu avcı güvercini vuracak. Onu kurtarmak için bir şeyler yapmalıyım, demiş.

Bütün gücüyle koşmuş. Avcının ayağına çıkmış. Sonra “hart” diye avcının çıplak ayağından ısırmış.

Avcı neye uğradığına şaşırmış. Canı acıdığı için:

– Ayağım, ayağım, diye bağırmış.

Bu sırada elindeki oku ve yayı da yere düşmüş.

O zamana kadar hiçbir şeyden haberi olmayan güvercin, avcının sesini duymuş. Onu görmüş. Tehlikeyi anlamış. Hemen oradan uçup gitmiş.

Güvercin yaptığı iyiliğin karşılığını işte böyle görmüş. Karınca da, küçücük olduğu halde kendisinden çok büyük olan güvercini kurtarabildiği için çok sevinmiş.

Mutlulukla yuvasına gitmiş. O beyaz tüylü tatlı güvercini hiçbir zaman unutmamış.

Facebook Yorumlar