ÇOBAN İLE KEÇİLER MASALI

ÇOBAN İLE KEÇİLER MASALI
MASALLAR 1 Ocak 2017 120 defa okundu 0 yorum

ÇOBAN İLE KEÇİLER

Bir zamanlar, çok uzak bir ülkede genç bir çoban yaşarmış. Bu çobanın kıvır kıvır tüylü, pek sevimli keçileri varmış.

Çoban her sabah erkenden kalkar, keçiler­ini kırlara götürürmüş. Keçiler kırlarda taze, yeşil otlarla beslenirlermiş. Şırıl şırıl akan dereden su içerlermiş. Çoban da kurt gelip de onları kapmasın diye keçilerine bekçilik edermiş.

Akşam olunca da keçilerini getirir, ağıla kapatırmış.

Çoban keçileriyle mutluymuş ama daha fazla keçisi olsun istiyormuş. Kendi keçileri ona az geliyormuş.

Bir gün çoban yine erkenden kalkmış. Keçilerini ağıldan çıkarmış, çayırlara götürmüş.

Hava çok güzelmiş. Kelebekler çiçekten çiçeğe konuyor, kuşlar cıvıl cıvıl ötüyormuş.

Çoban keçilerini kıra getirdikten sonra, bir ağacın altına oturmuş.

Bu sırada uzaktan koyu renkli, küçük boylu keçilerin geldiğini görmüş. Bu gelenler dağ keçileriymiş. Bu keçiler, dağda büyüdükleri için sahipleri yokmuş. Onlar da evcil keçi sürüsünün içine karışmışlar. Çobanın sürüsüyle birlikte otlamaya başlamışlar.

Çoban, dağ keçilerinin kendi sürüsüne karıştığını görünce pek sevinmiş.

“Ne zamandan beri, keçilerimin sayısı artsın istiyordum. Sonunda istediğim oldu”

diye düşünmüş. Dağ keçilerini sevip okşamış. Akşama kadar onlarla vakit geçirmiş.

Akşam olunca, dağ keçilerini de kendi keçileriyle birlikte evine götürmüş. Hepsini de ağıla kapatmış.

Dağ keçileri, ağıla pek alışkın değilmiş. Onlar dağlarda özgürce uyumayı severlermiş. Ama o geceyi ağılda geçirmişler.

Ertesi gün hava birden soğumuş. Beklenmedik bir fırtına çıkmış. Fırtına her şeyi uçurmaya başlamış. Bir yandan da şiddetle yağmur yağıyormuş.

Çoban, dışarıda keçilerine bir şey olacak diye korkmuş. Onları dışarı çıkaramamış.

Çoban bu soğuk günlerde, hem kendi keçilerine hem de dağ keçilerine ağılda bakmış. Onlara yem ve su vermiş. Ama evde­ki yem çok fazla değilmiş.

Çoban, bugünleri dağ keçilerini kendine bağlamak için bir fırsat bilmiş. Kendi kendine

“Bu keçiler bana alışırlarsa, bir daha bırakıp gitmezler. Sütleri ve yavruları da benim olur” diye düşünmüş. Bu yüzden dağ keçilerine çok yem vermiş. Kendi keçilerine ise verecek çok az yemi kalmış.

Zavallı evcil keçiler, günler boyu çok az yemle yetinmek zorunda kalmışlar.

Günler böyle geçmiş. Derken hava ısınmış. Fırtına dinmiş. Yağmurlar kesilmiş. Çoban da sevinç içinde bütün keçileri alıp yine çayırlara götürmüş. Artık sürüsü çoğaldığı için pek seviniyormuş.

Fakat çayırlara varınca bir de ne görsün? Dağ keçileri dağa doğru kaçmıyor mu? Çoban ne yapacağını şaşırmış. Dağ keçiler­inin neden böyle yaptığını anlayamamış. Onlara çok sinirlenmiş.

Dağ keçilerine arkalarından seslenmiş:

– Heey, yaramazlar! Kaç gündür size çok iyi bakıyorum. Size bol bol yem veriyorum. Siz ne iyilikbilmez hayvanlarsınız, demiş.

Dağ keçileri:

-Asıl iyilikbilmez olan sensin. Bizi görünce kaç yıllık uysal keçilerini bıraktın. Bize daha iyi baktın. Bir gün gelir başka keçiler bulur­sun. O zaman da bizi bırakırsın. Biz sana güvenemeyiz, demişler.

Ve çobanı bırakıp dağa doğru gitmişler.

Çoban o anda yaptığı hatayı anlamış. O günden sonra kendi keçilerine çok iyi bakmış. Bir daha da sürüsü az olduğu için üzülmemiş.

 

ÇOBAN İLE KEÇİLER EZOP MASALLARI

Facebook Yorumlar