KURT İLE KÖPEK MASALI

KURT İLE KÖPEK MASALI
MASALLAR 27 Aralık 2016 147 defa okundu 0 yorum

KURT İLE KÖPEK

Bir zamanlar, çok uzak bir ormanda bir kurt yaşarmış. Kurt, ormanda az çok yiyecek bir şeyler bulur, böyle ömür sürermiş.

Kış mevsimi geldiğinde her yer karlarla kaplanmış. Kurt, karnını doyuracak bir yiyecek bulamaz olmuş. Bazen azıcık bir şey bula­bilmek için çok uzaklara gitmesi gerekiyormuş.

Zavallı kurt, yiyecek bulamadığı için günler geçtikçe iyice zayıflamış. Neredeyse bir deri bir kemik kalmış.

Bir gün, yiyecek araya araya, ormandan çıkıp köye doğru gitmiş. Bu sırada uzakta şişman ve güçlü bir köpek görmüş. Köpeğin nasıl bu kadar besili olduğunu merak etmiş.

“Şu köpeğe nereden yiyecek bulduğunu gidip sorayım” diye düşünmüş. Sonra köpeğin yanına gitmiş.

– Merhaba köpek kardeş, demiş.

Köpek:

– Merhaba, diye cevap vermiş.

Kurt:

–     Bir şey merak ettim, sormak istiyorum, diye konuyu açmış.

Köpek:

– Ne istersen sor, demiş.

Kurt merakla:

–     Ben bu ormanda yiyecek çok az şey bulabiliyorum. Bu yüzden çok zayıfladım. Ama sen çok besilisin, nereden yiyecek buluyorsun? Bana söyle de ben de gidip orada besleneyim, diye sormuş.

Köpek:

 

–     İnsanlar beni besliyorlar, diye cevap vermiş.

–     Öyle mi, demiş kurt şaşkınlıkla. Peki sen onlar için ne yapıyorsun?

–     Hırsızları ve yaramazları kovuyorum. Evi ve bahçeyi bekliyorum. O kadar, diye anlatmış köpek.

Kurt:

–     Ooooo, ne kadar kolay, demiş.

–     Evet kolay. Bunun karşılığında, evdeki bütün yiyeceklerden bize de veriyorlar. Çeşit çeşit, lezzetli yiyeceklerle bizi besli­yorlar. İstersen, sen de bırak bu ormanı.

Benimle gel. O güzel yiyeceklerden sen de ye. Sen de benim gibi şişman ve güçlü ol.

 

Köpek böyle konuştukça kurdun ağzı sulanmış. Köpekle gideceği evde yiyeceği yemekleri hayal etmiş.

–     Peki öyleyse, ben de seninle geleyim, demiş.

Köpek:

–     Gel tabi. Haydi gidelim, demiş.

Birlikte yola çıkmışlar. Kurt çok seviniyormuş.

“Bir daha açlık çekmeyeceğim. Artık yiyecek aramak zorunda kalmayacağım” diye düşünüyormuş.

İkisi birlikte kırlardan geçmişler. Köye iyice yaklaşmışlar.

Kurt, yürürken köpeğin boynunda bir yara izi görmüş. Merakla sormuş:

–     Arkadaş, şu boynundaki iz nedir?

–     Hiiç, önemli bir şey değil.

–     İyi ama nedir?

–     Tasma izi olsa gerek.

–     Anlamadım, tasma da ne demek?

–     İnsanlar bizi çoğunlukla zincirle bağlıyorlar. Bunun için boynumuza tasma takıyorlar.

–       Yani siz özgürce dolaşamıyor musunuz?

–     Pek dolaşamıyoruz. Arada sırada serbest bırakıyorlar ama genelde bağlı duruyoruz.

Kurt bunları duyunca ne diyeceğini; bilememiş. Bir süre susmuş. Sonra:

— Şey, demiş. Ben seninle gelmekten vazgeçtim.

Köpek:

– Vaz mı geçtin, neden, diye sormuş.

Kurt:

–     Çünkü ben özgür olmayınca mutlu ola­mam. Bana hazineler verseler özgürlüğümden vazgeçmem. Zincirle bağlanmak yerine aç kalmayı tercih ederim. Bu yüzden gelmekten vazgeçtim. Özgür olmayacaksam, etiniz de kemiğiniz de sizin olsun, diye cevap vermiş.

Geri dönüp ormana gitmiş.

 

Köpek ile ilgili sözler için tıklayın.

 

KURT İLE KÖPEK

Facebook Yorumlar