KADER DEYİNCE ASHAP NE ANLARDI

KADER DEYİNCE ASHAP NE ANLARDI
ÇOCUK HİKAYELERİ 15 Aralık 2016 148 defa okundu 0 yorum

KADER DEYİNCE ASHAP NE ANLARDI

Fatih Kürsüsünde…

Hz. Ömer’in halifeliği döneminde Ebu Ubeyde, Suriye ordularının başına getirilmişti. Hz. Ömer, Ebu Ubeyde’nin zor durumda olduğunu öğrendiği bir vakit, kendi ordusuyla yardıma koştu. Şam yolunu tutup, Surg’a kadar gitti.

Ebu Ubeyde, Hz. Ömer’in gelmekte olduğunu haber alınca onu karşılamak için yola çıktı ve Surg’da bir araya geldiler.

Halife, Ebu Ubeyde’ye, “Ordun nerede, ne hâldedir?” diye sordu.

“Asker arasında veba baş gösterdi, ilerlemeli mi, durmalı mıyız, bilemiyorum.”

Hz. Ömer bu durumdan haberdar olunca vebaya rağmen gitmeli mi durmalı mı karar vermekte zorlandı. Ve istişare için muhacirlerini ileri gelenlerini bir araya toplayıp fikirlerini sordu.

Muhacirlerden bazıları, “Ordunun amacı büyük bir hizmeti içeriyor ve ilerlenmelidir” dedi. Bazıları ise, “Veba tehlikesini küçümsemek doğru olmaz, ordu geride kalmalıdır.” diyerek, birbirlerinden farklı düşünceler ileri sürdüler.

Onlardan bir karar çıkmayınca, Hz. Ömer, Ensar’a danıştı, onlar da muhacirler gibi tereddütlü cevaplar verdiler.

Halife Ömer, bu iki cemaate başvurmasına rağmen bir netice alamayınca canı sıkıldı. Bir karar vermek gerekiyordu. Sonunda Kureyş’in yaşlılarına başvurdu. Bu grup, hiç tereddüt etmeden, “Vebaya rağmen ilerlemek büyük hata olur.” diye hükmettiler. Hz. Ömer Kureyş’in büyüklerinin bu görüşünü benimsedi ve orduya, “Yarın geri dönüyoruz.” emrini bildirdi.

Hz. Ömer sabah olunca ordusuyla birlikte geri dönmek üzere hareket etti. Ebu Ubeyde bu karara, “Ey Ömer, uğurlar ola! Allah’ın kaderinden mi kaçıyorsun?” diye itiraz etti.

Hz. Ömer:

“Ey Ebu Ubeyde, Allah’ın bir kaderinden kaçarken, koşup Allah’ın öbür kaderine doğru gideriz. Düşün ki, deveni otlatmaya götürürken zemini otlu, etrafı taşlı bir derede kalsan veya böyle yapmayıp deveni bir otlağa çeksen, bunlar hep kaderle değil midir? Sen bir karar verir ve hareket edersin, ama bu kaderin ta kendisidir.”

Ebu Ubeyde ile Hz. Ömer arasında bu konuşma gerçekleşirken, ashaptan Abdurrahman bin Avf oraya geldi. Ebu Ubeyde’ye, peygamberimizin “Veba olan yere girmeyin, veba olan yerde iseniz çıkmayın.” hadisini hatırlattı. O zaman Ebu Ubeyde sustu. Kaderden yine kadere gidileceğini takdir etti.

 

Facebook Yorumlar